)(F_u_N)++(T_u_...'s profile)(F_u_N)( ->>FTPhotosBlogListsMore Tools Help

)(F_u_N)++(T_u_M)(

Occupation
Interests
ร่าเริง ขึ้บ่น ขึ้เล่น มั้ง

Windows Media Player

)(F_u_N)( ->>FT

Photo 1 of 21
November 02

มาอัปแล้วววว

ม่ายได้อัปมาเกือบเดือนแล้ว
มีเรื่องต่างๆเข้ามามากมายเลย ทั้งสุขทั้งเศร้า
(เศร้ามากกว่านะเราว่า)
อาทิดที่ผ่านมานี่แทบม่ายได้นอนเลยเรานอนม่ายค่อยหลับอ่ะ
เมื่อคืนกว่าเราจะหลับตั้งตี 4 อ่ะ
ม่ายรุว่ามีเรื่องคิดอะไรมากมาย
เราเพิ่งรู้เกรดอ่ะ เราว่าเกรดเราม่ายค่อยดีเท่าไรแต่ก็ม่ายได้เครียมาก
เพราะมันเป็นเทอมแรกแล้วอีกอย่างก็เป็นภาษาอังกิดหมดด้วย
เดี๋ยวเทอมหน้าแก้ตัวใหม่
เฮ้ย อยากดูหนังบ้างจังถ้าจำม่ายผิดเราม่ายได้ดูหนังมา 3 เดือนได้แล้วอ่ะ
 เรื่อง สุดท้ายที่ดูรู้สึกว่าจะเป็นเรื่องวคนหิ้วหัวอ่ะ
ตอนนี้ใกล้กลับกรุงเทพแล้วอ่ะเพราะเราต้องไป
ลงทะเบียนเรียนอ่ะเน็ทที่บ้านเราช้ามาก
ม่ายรุจะเขียนอะไรแล้วไปฟังเพลงดีกว่า
ปล.เพื่อนๆที่เล่น Hi 5  อ่ะมาโพสให้หน่อยดิ
เราม่ายมี address อ่ะ
ปล.ถึงเพื่อนที่คณะอยากกลับไปเจอเพื่อนๆจังเลย
ปล.เพื่อนรัก ขอบคุณนะไกด์ ปราย เก่ง ที่เป็นเพื่อนที่เข้าใจเราเสมอมา
ปล.ทราย ยต้องเครียดนะแกเทอมหน้าเอาใหม่นะ
ปล.ลูกชิ้นคิดถึงแกจัง กลับไปแล้วเราจะเอาเงินไปคืนนะ ขอบคุณมากๆ
ปล.ที่รัก ตัดสินใจดีๆนะค่ะ เค้าม่ายรุว่าต่อไปนจะเป็นอย่างไง  ตอนนี้เค้าเครียดากนะ
กลัวมากๆด้วย ตัวเองคงรู้ใช่มั้ยว่าเรื่องอะไร ฝันรักตั้มมากๆนะ
 
October 07

So HappY

เมื่อวานนี้เป็นวันที่เรามีความสุขที่สุดเลยอ่ะ
เราได้เจอตั้มแล้ว ไปเดินซื้อของด้วยกัน
แล้วก็ไปกืนข้าวเย็นด้วยกัน
ลืมบอกไปวานเมื่อวานพ่อ กับ แม่เค้าก็ไป
ดีใจที่สุดเลยอ่ะ
เค้ารักตัวเองที่สุดเลยนะ
เมื่อวานนี้น้องฝ้ายโทรมาบอกว่า
นฃรู้เกรดกแล้วอ่ะ ได้ตั้ง 3.73
เลยอ่ะ เก่งนะเนี่ย เราว่าเดี๋ยววันไหนว่าง
เราจะไปน้องกับน้องที่หออ่ะ
แต่คงต้องรอให้สอบเสร็จก่อน
ว่าแล้วเราไปอ่านหนังสือก่อนล่ะกัน
 
 
ปล. ถึงเพื่อนเก่านะ คิดถึงพวกแกโคตรเลย
ว่างๆแล้วเราไปเที่ยวกันมั้ย
ปล.เพื่อนๆ ที่ SI ทุกคนขอบคุณนะ
สำหรับความห่วงใย เสียงหัวเราะและทุกๆอย่าง
ตั้งใจอ่านหนังสือนะพวกแก
ปล.ถึงน้องรัก ตั้งใจเรียนนะแกว่างๆเดี๋ยวชั้นไปหานะ
ปล.ถึงสุกที่รัก  เค้ารักตัวเองที่สุดเลยนะ ขอบคุณ
สำหรับความห่สงใยและความเอาใจใส่ที่มีให้กันเสมอมา
ขอบโทดที่เค้าเคยทำให้ตัวเองเสียใจ
รักตัวเองที่สุดเลยนะ
 
September 29

english

to update my space
today i wanna write in english version
i so serious because next week i have
the final exam and i haven't  read the book yet.
and have many homework to do.
today my honey already come back
i'm really happy when i know .i'm waiting for
a long (i really miss u na )
right now i wanna finish my up date here.
 
in thai
วันนี้เราของอัปเป็นภาษาอังกิดนะ  ถึงเราจะพิมพ์ ม่ายค่อยเก่ง
แต่ก็ทนๆๆอ่านหน่อยนะ  วันนี้เราคงเขียนแค่นี้แหละ
เพราะเราม่ายรุจะเขียนเรื่องอะไรดี
 
 
 
 
September 25

How Do i LivE wiTh oUt You

 How Do I
Get Through The Night Without You
If I Had To Live Without You
What Kind Of Life Would That Be
Oh I

Without You
There'd Be No Sun In My Sky
There Would Be No Love In My Life
There'd Be No World Left For Me

And I
Baby I Don't Know What I Would Do
I'd Be Lost If I Lost You
If You Ever Leave
Baby You Would Take Away Everything Real In My Life


And Tell Me Now
How Do I Live Without You
I Want To Know
How Do I Breathe Without You
If You Ever Go
How Do I Ever Ever Survive
How Do I How Do I Oh How Do I Live

Please Tell Me Baby
How Do I Go On

If You Ever Leave
Baby You Would Take Away Everything
I Need You With Me
Baby Don't You Know That You're Everything
Real In My Life

And Tell Me Now
How Do I Live Without You
I Want To Know
How Do I Breathe Without You
If You Ever Go
How Do I Ever Ever Survive
How Do I How Do I Oh How Do I Live

How Do I Live Without You

How Do I Live Without You Baby
September 19

งานเยอะจังอ่ะ......

ช่วงนี้งานเยอะมากเลยอ่ะ
อีกม่ายกี่วันเราก็ จะสอบปลายภาคแล้วอ่ะ
เราว่าเราต้องอ่านหนังสือม่ายทันแน่เลยอ่ะ
วันนี้ได้การบ้านมาอย่างเยอะเลยอ่ะ
แล้วอาจารย์ก็สอนเร็วมากอ่ะ อ่านตามม่ายทันแล้วอ่ะ
เมื่อวานเราอ่านได้แปปเดียวเองอ่ะ
ง่วงนอนมากๆๆ
วันนี้ไปกินเสต็กมาอ่ะอร่อยอ่ะ ชอบๆๆ
ที่มาอัปเพราะว่าต้องเปิดเน็ทหาการบ้านอ่ะ
แต่ก็อยากให้ถึงสิ้นเดือนเร็วๆนะ
ตัวเองจะกลับมาแล้วดีใจจังเลย
คิดถึงตัวเองจังเลยอ่ะ เค้าว่าเค้าอ้วนขึ้นนะ
แต่ว่าวันนี้ไปชั่งน้ำหนักมาอ่ะ
มันลดลงอีกแล้วอ่ะ กินอย่างเยอะอ่ะ
แล้วเอวก็เล็กลงด้วย
เราเป็นอะไรว่ะเนี่ย ชักงง กับตัวเองแล้ว
วานทิดที่ผ่านมาเรากลับบ้านมาอ่ะ
เหมือนปิดเทอมเลยอ่ะ พอกลับมาอย่างขี้เกียจเลยอ่ะ
อยู่บ้านของกินอย่างเยอะเลยอ่ะ
เราซื้อ วันพีช  กับโคนัน มาอ่านแล้วอ่ะ
อยากอ่านเล่มต่อไปเร็วๆๆ โดยเฉพาะวันพีชอ่ะ
สนุกมากๆๆเลยอ่ะ
เขียนถึงเพื่อนๆๆบ้างล่ะกันนะ ช่วงนี้พวกแก
ก็คงใกล้สอบกันแล้วอย่างไงก็ตั้งใจอ่านหนังสือนะ
ไอ้พวกวิดวะอ่ะ กินเหล้าให้มันน้อยๆหน่อยนะ
ไอ้กุแกด้วยนะเว้ย กินมากๆอ้วนนะเว้ย ท่องไว้
เปลื้องตังค์ด้วยนะแก อ้วนๆๆ ท่องไว้ๆๆ
ช่วงนี้ม่ายได้คุยกับใครเลยอ่ะ นอกจาก ทราย เก่ง นัท
ไอ้เก่งนี้หายไปเลยอ่ะ ม่ายเห็นโทรมาเลย
ช่วงนี้ม่ายได้ไปดูหนังเลยอ่ะ คนไปดูด้วยเค้าม่ายอยู่อ่ะ
อีกม่ายกี่วันก็กลับแล้ว คิดถึงๆๆมากกกกก
กลับมาเร็วๆๆนะ
วันนี้อัปแค่นี้แหละนะ จะไปทำการบ้านต่อแล้ว
สู้ๆๆนะเพื่อนๆๆขอให้ทำข้อสอบได้ทุกคนนะ
(รวมทั้งตัวเราด้วย อย่าติด f เลย  สาธุ........)
 
 
 
 
 
 
September 17

เศร้า...โคตรอ่ะ

 เพียงเวลาแค่ไม่นาน ทำให้เราได้คุ้นเคย
สุขและทุกข์ที่ล่วงเลย มันทำให้เรายิ่งผูกพัน
แต่เวลาคือสิ่งเลวร้ายเช่นกัน เวลาช่างแสนสั้น
ทำให้เราต้องจากกัน

สุดเส้นทางปรายขอบฟ้า ชะตาได้กำหนด
ไม่อาจจะพบกัน แต่ตัวฉันไม่เคยจะลืมเธอ
ภาพเก่าคืนย้อนมา
จุดจบคือน้ำตา และรักที่ยังไม่เคยจางหาย

แม้ว่าวันนี้เธอจะอยู่แสนไกล
แต่ความทรงจำดีๆนั้นไม่เคยจางหาย
ตราบที่ดาวเต็มฟ้าเธอยังคงวนเวียนในหัวใจ
หลับให้สบายสักวันคงพบกัน สุดที่รัก

สุดเส้นทางปรายขอบฟ้า ชะตาได้กำหนด
ไม่อาจจะพบกัน แต่ตัวฉันไม่เคยจะลืมเธอ
ภาพเก่าคืนย้อนมา
จุดจบคือน้ำตา และรักที่ยังไม่เคยจางหาย

แม้ว่าวันนี้เธอจะอยู่แสนไกล
แต่ความทรงจำดีๆนั้นไม่เคยจางหาย
ตราบที่ดาวเต็มฟ้าเธอยังคงวนเวียนในหัวใจ
หลับให้สบายสักวันคงพบกัน

แม้ว่าวันนี้เธอจะอยู่แสนไกล
แต่ความทรงจำดีๆนั้นไม่เคยจางหาย
ตราบที่ดาวเต็มฟ้าเธอยังคงวนเวียนในหัวใจ
หลับให้สบายสักวันคงพบกัน สุดที่รัก สุดที่รัก สุดที่รัก
 
ps...เพลงนี้เศร้าอ่ะ  ซึ้งมากอ่ะ 
เอาเพลงลงม่ายเป็น  เอาเนื้อเพลงไปก่อนแล้วกันนะ
September 11

wheN YoU GoNe

I always needed time on my own
I never thought I'd need you there when I cry
And the days feel like years when I'm alone
And the bed where you lie is made up on your side

When you walk away I count the steps that you take
Do you see how much I need you right now

[Chorus]
When you're gone
The pieces of my heart are missing you
When you're gone
The face I came to know is missing too
When you're gone
The words I need to hear to always get me
through the day and make it ok
I miss you

I've never felt this way before
Everything that I do reminds me of you
And the clothes you left, they lie on the floor
And they smell just like you, I love the things that you do

When you walk away I count the steps that you take
Do you see how much I need you right now

[Chorus]

We were made for each other
Out here forever
I know we were, yeah
All I ever wanted was for you to know
Everything I'd do, I'd give my heart and soul
I can hardly breathe I need to feel you here with me, yeah

[Chorus] 
September 07

คิดถึง....นอนม่ายหลับอ่ะ

คิดถึง....นอนม่ายหลับอ่ะ 
เฮ้อ ช่วงนี้เรานอนม่ยหลับเลยอ่ะ
การบ้านก็เยอะ เรียนก็หนัก
พระเจ้าคิดถูกป่าวว่ะเนี่ยที่เลือกคณะนี้อ่ะ
อยากโคตร(ขอบ่นหน่อยแต่อย่างไงก็สู้นะ)
(แล้วบ่นมั้ยว่ะเนี่ย)
วันอาทิดนี้เราสอบ โทเฟิลอ่ะ
(อันนี้ทดสอบฟรีอ่ะของคณะ)
เมื่อวานนี้พี่ๆรับปริญญากันแล้วอ่ะ
น่าอิจฉาจังเลย เราเหลืออีกตั้ง สามปีครึ่งแหนะ
คิดแล้วเหนื่อยเลยอ่ะ
เมื่อวานเราคิดคะแนนออกมา
เราว่าอย่างเสี่ยงเลยอ่ะกับการติด F วิชานี้
เราม่ายได้ ดรอปอ่ะ จะศุ้ต่อไป
(แม้ความหวังจะน้อยนิด)
เมื่อวานทำ lab โอดีอ่ะ ปล่อยเร็วดี
เรียนเสร็จ ที่รักก็โทรมา(เขิลจัง  อิอิ)
แต่ม่ายได้คุยมากอ่ะ มาคุยตอนกลางคืน
(แปปเดียวเอง  เพราะม่ายมีสัณณานอ่ะ)
เราบอกไปยังว่าตอนนี้เค้าอยู่บนเรือไปฝึกอ่ะ
ช่วงนี้การบ้านอย่างเยอะเลย
แล้วพวกแกก็รู้ช่ายป่ะว่าฝีมือการวาดรูป
ของเราอลังการแค่ไหน(วาดคนยังม่ายเป็นคนเลย)
แล้วอาจารย์สั่งการบ้านมาให้เรา
ทำ family tree อ่ะ แบบ
เค้าบอกว่าม่ายต้องวาดก็ได้นะ แต่มีคนวาดมา
แล้วได้เต็ม เขียนอย่างเดียวก็เอาไป 1 ,2
อะไรประมาณนี้อ่ะ(เราม่ายได้เรียนสถาปัตนะเว้ย
วาดหน้าคนอย่างเยอะอ่ะ เอาแบบไล่ตั้งแต่
ปู่ ย่า ตา ยาย แล้วก็ลูกหลาน
บ้านเรามี 28 คนอ่ะ (ยังดีกว่าคนอื่นนะ)
คราวนี้ถาปัตก็ถาปัตเถอะเห็ นคนของ
เราแล้วจะหนาว(ม่ายไดุ้คุยนะ แต่มันอุบาทโคตรอ่ะ)
จาก 4 เต็มคงเหลือแค่ 1 แหละมั้งเนี่ย
เซ็งกับฝีมือการวาดรูปของตัวเองจิงๆ
พิมพ์มาก็เยอะแล้วอ่ะ
คิดถึงพวกแกจิงๆว่ะ เมื่อไหร่เราจะว่างเจอกันอ่ะ
อยากเจอเพื่อนๆเยอะๆอ่ะ
อยู่นี่ม่ายค่อยได้เจอใครเลยอ่ะ ขนาด คณะเรา
กับปรายติดกันยังม่ายเคยเจอกันเลยอ่ะ
อยากเมาท์มากแก ช่วงนี้เครียดว่ะ
เออช่าย วันนี้มีเรื่องน่าแปลกอีกแล้ว
ม่ายอยากคุยนะว่า วันนี้กินข้าวไม่เหลือเลยอ่ะ
(ข้าวเช้านะ  กลางวันยังเหมือนเดิม)
ชีวิตน่าเบื่อว่ะ มีแต่เรียนกับเรียน
เอาเป็นว่าเราไปทำการบ้านต่อแล้วนะ
ps....คิดถึงพวกแกทุกคนนะเว้ยอยากเจอพสกแกมากเลย
       ดูแลตัวเองนะ  แล้วคนที่เครียดมากๆอ่ะ ปล่อยวางบ้างนะ
ปลั๊ก - เราเป็นกำลังใจให้นะ  สู้ๆนะเพื่อน
ทราย - คิดถึงมึงโคตรเลยอ่ะ ม่ายมีคนให้แกล้งว่ะ
         (เราเจอเพื่อนที่คลายๆแกเลยอ่ะ)
ไกด์ เก่ง ปราย - คิดถึงมึงว่ะ ตั้งใจเรียนนะเว้ย  โดยเฉพาะแกไกด์
                  เล่นเกมส์ให้มันน้อยๆหน่อยนะแก (เป็นห่วงพวกแกนะ)
ใครอีกอ่ะพิมพ์ม่ายหมดแล้ว - เอาเป็นว่าเพื่อนๆทุกคนดูแลตัวเองนะ
 
**PS**  เค้าคิดถึงตัวเองนะ รีบกลับมานะ ดูแลตัวเองดีๆหล่ะ
            เค้ากินข้าวครบสามมื้อเลยนะ  แต่นอนดึกเนี่ย อยากอ่ะ
            การบ้านอย่างเยอะเลย  ไม่ว่ากันนะค่ะ 
 
 
 
 
 
September 05

เฮ้อ..................

หวัดดีเพื่อนๆหลังจากหายไปพักหนึ่ง   
ช่วงนี้เราเซงมากๆเลยอ่ะ
คะแนออกแล้วม่ายค่อยดีเลย
ปลายภาคคงเหนื่อยมากเลยอ่ะ
ช่วงนี้จะมีกีฬา frechy game แล้วอ่ะ
ตอนแรกเราลงเปตอง(อย่างเพิ่งหัวเราะนะ)
เราบอกใครก็ต้องหัวเราะทุกคนเลยอ่ะ
เราก็เล่นม่ายเป็นหรอกนะแค่กะว่าแข่งทีเดียว
จะได้ม่ายต้องเล่นอีกอ่ะ
แต่วันนี้มีคัดตัวอ่ะเราม่ายได้ไปหรอก
กะว่าจะไปช่วยงานเค้าเรื่องอื่นดีกว่าอ่ะ
ช่วงนี้มีการบ้านหลายอย่าง
เลยอ่ะ อีกอย่างนะช่วงนี้นอนม่ายค่อยหลับเลยอ่ะ
ก็คนที่เค้าคุยด้วยไปฝึกแล้วอ่ะดิ
ม่ายค่อยมีสัญญาณโทรศัพท์เลยอ่ะ
ม่ายอยากจะบอกเลยนะว่าเดี๋ยวนี้
เรากินข้าวหมดด้วยอ่ะ(แปลกใจอ่ะดิ)
รู้สึกค่อนข้างผิดปกติอ่ะ
แต่จะพยายามทำให้มันเป็นปกติให้ได้
หมายถึงจะพยายามกินให้หมดเป็นปกติอ่ะ
วันนี้เราอัปแค่นี้ดีกว่า
เรายังทำการบ้านม่ายเสร็จเลยอ่ะ
 
PS...คิดถึงตัวเองจังเลยอ่ะเมื่อไหร่ตัวเอง
จะกลับมานะ ดูแลตัวเองด้วยนะค่ะ
 
 
 
August 22

เพื่อนๆๆๆๆ

มั้ยเดือนนี้อย่างซวยเลยอ่ะ
เริ่มแรกเลยนะ 
1.มือถือเรากำลังจะพังแล้วแม่เราบอกจะซื้อให้ตั้งแต่
ตุลาปีที่แล้วตอนนี้จะครบปีแล้วอ่ะ
(เรื่องนี้ม่ายค่อยเท่าไหร่)
2.เมื่อวานนี้ mp3 เราพังคือตอนแรก
มันแค่กดม่ายได้อ่ะ พอเราลองเปิดใหม่
คราวนี้ปุ่มจมลงไปเลยอ่ะ
 
3. เรื่องต่อมา มือถือตั้ม เสียแล้วก็ซิมหายอีก
เลยโทรไปม่ายได้อ่ะต้องรอตั้มโทรมาอย่างเดียวเลย
 
เรื่องอีนนี้คิดม่ายออกเหมือนกัน
แต่มันก็มีเรื่องดีเข้ามาเหมือนกันนะ
เพราะว่าวันนี้เราได้เงินมา 500 อ่ะ
คุณย่าให้เราอ่ะ(อิอิ เรื่องเงินนี้ม่ายได้เลยอ่ะ)
วันนี้เราม่ายมีเรียนอ่ะ อาจารย์ไปไหนก็ม่ายรุอ่ะ
พรุ่งนี้เรานัดกับปรายที่สยามอ่ะ
ปรายเค้าจะไปซื้อกระเป๋าอ่ะส่วนเราต้องไปเรียนอยู่แล้ว
เลยไปเป็ฯเพื่อนปรายเลย เสร็จแล้วเราก็คงต้องไปเรียนอ่ะ
อาทิดหน้าจะเปิดเทอมแล้วอ่ะ
พอคิดถึงเรื่องเรียนอ่ะ เครียดขึ้นมาทันทีเลยอ่ะ
แล้วยิ่งคิดถึงเรื่องคะแนนนี้ม่ายต้องพูดถึงเลย
ต้องเครียดเป็นธรรมดาอยู่แล้ว
แต่พอคิดว่าจะได้ไปเจอเพื่อนๆก็ดีเหมือนกันนะ
ได้เจอลูกชิ้นเพื่อนรักด้วย(อิอิ คิดถึงแกอ่ะ)
เปิดเทอมนี้เราคงเหาแน่เลยอ่ะ
ม่ายมีใครคุยด้วยก่อนเข้านอนอ่ะ
เพราะตั้มต้องไปฝึก(ในประเทศอ่ะ)
คิดถึงแย่เลยอ่ะ  รีบกลับมานะค่ะ
ส่วนเพื่อน ห้อง ห้าทั้งหลาย
คิดถึงพวกแกเหมือนกันนะเมื่อไหร่เราจะเจอ
กันครบๆซักทีนะ ว่างม่ายตรงกันเลยนะ
พวกเรเนี่ย เป็นอย่างไงกันบ้างนะเรียนกันเหนื่อยมั้ย
ไอ้พวกวิดวะอ่ะ อย่างกินเหล้าให้มันมากนะ
ดูแลตัวเองบ้างนะเว้ย(มีอย่างมันเปลื้องตังค์เชื่อดิ)
เอาเป็นว่าวันนี้เราอัปแค่นี้ก่อนนะ ดูแลตัวเองด้วยนะ
แล้วเจอกันนะลูกชิ้น ตอนนี้เราจะไปนอน
(นอนรอโทรศัพท์ที่รัก  อิอิ เขิลจัง ไปแหละ)
 
August 20

Hi mY fRiEnD

Hi mY fRiEnD 
        หลังจากที่เราหายไปนาน ((ก็ม่ายรุจะเขียนอะรัยดีอ่ะ))
เออเราเรื่องที่ไปแนะแนวน้องมาละกัน
คือวันนั้นเราเจอ ทราย กุ นิว จุ้ย โบว์
จิ้น นิค แล้วก็เพื่อนรักของทูกคน
ม่ายต้องบอกช่ายป่าว ตุลย์ไง (อิอิ ขอกัดนิดเหอะ)
วันนั้นพอแนะแนวน้องเสร็จแล้ว
พวกเราก็ไปกินข้าวกลางวันที่เพชรไพบูลย์
แล้วเราก็ไปต่อกันที่สเว็นเซ่น(เขียนอย่างนี้ป่าวอ่ะ)
แบบว่าวันนั้นอย่างอิ่มเลยอ่ะ
ก็สนุกดีนะ  แต่พอกินเสร็จ
เราง่วงแบบไม่ไหวแล้วอ่ะ
ม่ายรุว่าเป็นอะไรเหมือนกัน
อยากเจอพวกแกเยอะๆอ่ะ คงสนุกน่าดูเลยนะ
วันนั้นเราเจอเก่งด้วยอ่ะ แต่ม่ายได้คุยอะไรเลย
คือเก่งมันมาเอาหนังสือที่เราอ่ะ แล้วก็ต้องรีบกลับ
อยากคุยกับมันมากอ่ะ พวกแกด้วยนะอยากเจอ
พวกแกทูกกกคนเลยอ่ะ
ม่ายรุว่าจะคิดถึงกันบ้างรึป่าวน้า
เราโคตรคิดถึงพวกแกเลยอ่ะ
อยากกลับไปเรียนแบบเดิมอีก
ม่ายมีใครให้แกล้งเลยอ่ะ
อยู่ที่ มอ ก็มีแต่เรียนกับเรียน
ม่ายค่อยเหมือนห้องเก่าเลยอ่ะ
วันนี้เรามาอัปแค่นี้ก่อนนะ เราขอไปทำงานก่อนนะ
ดูแลสุขภาพด้วยนะเพื่อนๆ เรารูว่า
พวกแกก็เรียนหนักเหมือนกันอ่ะ
คิดถึงพวกแกนะ แล้สเจอกันบ้างนะ 
 
August 03

มาอัปแล้ว

สวัดดีเพื่อนๆหลังจากเราหายไปนาน  วันนี้จะมาอัปและ 
วันนี้เราจะกลับบ้านแล้วอ่ะ
เพราะพรุ่งนี้เราต้องไปประชุมเรื่องจัดค่ายธรรมศาสตร์ให้น้องที่พรหมาฯอ่ะ
คือห้องเราม่ายมีใครว่างอ่ เลยไปแทน  
 เมื่อเช้าไอ้นัทโทรมาบอกว่ามันจะกลับแล้วให้ไปหามันที
วันที่ 8 เค้ามีแนะแนวให้น้องที่ พรหมาฯอ่ะ
ทุกคณะ ทุกมหาลัยเลยอ่ะ พวกแกไปกันเยอะๆๆนะ
อยากเจอพวกแกมากๆๆเลยอ่ะ
ตอนนี้เราปิดเทมอแล้วอ่ะ เพราะมันมีกีฬามหาลัยโลกอ่ะ
1เดือนที่ไปเรียนที่ มธ อ่ะ อยากจะบอกว่าเรียนหนักมากๆ
เราม่ายเคยอ่านหนงัสือแบบนี้มาก่อน
คือปกติเราจะอ่านตอนจะสอบช่ายป่ะ
แต่นี้อ่ะ เราต้องอ่านทุกวันเลย ยิ่งช่วงสอบนะ
อ่านกันแบบเอาเป็นเอาตายเลย ของใน 7-11 นี้
หมดเกลี้ยงเลยอ่ะ ต้องเติมเช้า เติมบ่ายเลย
เพิ่งเคยเจอแบบนี้เหมือนกัน
แต่ก็สนุกดีนะ ได้เจอเพื่อนใหม่ๆๆเยอะแยะ
แต่ม่ายเหมือนเรียนในห้องเลยอ่ะ
อยากกลับไปเรียนมอปลายให้อ่ะ
อยากเจอพวกแกอ่ะ  คิดถึงโคตรเลย วันที่ 8 ไปกันเยอะๆๆนะ
ถ้าพวกแกจะไปเที่ยวกันด้วยก็ดีอ่ะ อยากไปเที่ยวกับพวกแกมากๆ
คิดถึงนะ ตั้งใจเรียนด้วยนะ แล้วอีกอย่าง
รู้ว่าพวกแกก็เรียนหนักเหมือนกัน อย่างเครียดกันมากนะ
พวกที่สอบอยู่ก็ตั้งใจอ่านหนังสือนะ โชคดีนะ
ขอให้ AAAA ทุกคนนะ(เราด้วย อิอิ ขอหน่อย)
June 14

เรื่องสเปช

คือเราจะบอกว่าเราจะไม่อัปสเปชแล้วนะ แต่ถ้าเพื่อนๆ
จะนัดกันไปไหนอ่ะ
ถ้าเรารู้เราจะมีโพสบอกนะ
ตอนนี้พวกแกเป็นอย่างไงบ้าง เราเรียนเหนื่อยมากๆๆๆ
แล้วตอนนี้ก็เครียดมากด้วย ถ้ามีอะไรพวกแกก็โทรบอกเราด้วยนะ
คิดถึงพวกแกมากนะ แล้วก็ตัวเองด้วย อยากเจอมากๆๆๆ
June 09

โรงเรียนนายเรืออากาศ

งง หล่ะสิว่าทำมั้ยเราขึ้น topic นี้ เรื่องมันมีอยู่ว่า
วันนี้เราไปหาตั้มที่นั้นมาอ่ะ เริ่มเล่าตั้งแต่นั่งรถเลยแล้วกัน
คือเราขึ้นรถเมล์ใน มอ อ่ะแล้วเราก็บอกป้า(กระเป๋ารถเมล์)ว่า
"ถ้าถึงแล้วช่วยเรียกด้วยนะค่ะ "แล้วป้าเค้าตอบกลับมาว่า"ยังไม่ถึงอีกนาน"
(ต้องทำเสียงแบบจะกินคนอ่ะ)แล้วพอไปถึงเราก็ม่ายกล้าเข้าไป
วันนี้เราก็อยู่กัยตั้มนานเหมือนกันแหละ แล้วตอนกลับตั้มก็มาส่งอ่ะ
คือถ้าตั้มไม่มาเราก็ม่ายกล้ากลับเองอ่ะ
พอมืดแล้วโคตรน่ากลัวเลยอ่ะ ตั้มเดินมาส่งตรงทางเข้าหออ่ะ
แล้วเราก็ไปซื้อน้ำแข็งที่ 7-11 ต่อ พอกลับมาก็โทรหาตั้มแปล็บหนึ่ง
แล้วก็นั่งต่อเน็ทนี่แหละ
พรุ่งนี้เรามีรับน้องคณะแล้วอ่ะ
เพื่อนๆนัดกัน 7.30 ที่น่าอินเตอร์โซนอะ
คือเราต้องตื่นเช้าอีกแล้วอ่ะ
 
แบบว่าตอนนี้เราอยากอ่านวันพีชมากกกกกกก
 
 
 
June 04

เรื่องของเมื่อวาน

ตอนนี้เราอยู่ที่ค่ายนะเพื่อนๆ เราโคตรคิดถึงพวกแกเลยอ่ะ
มาเข้าค่ายตั้ง แต่วันที่ 25 กลับบ้านพรุ่งนี้อะ
เมื่อวานเค้ามีประกวด tralent show ขอแคต่ละสีอ่ะ
คือว่ามีทั้งหมด 3 สีอ่ะ ส่วนใหย่จะเป็น ร้องเพลง แล้วก็เต้นอ่ะ
แบบว่าอย่างสนุกอ่ะ แต่พอมาถึงสีแดง แสดง
mouse organ + gurtar อ่ะ แล้วเล่นเพลง ภาวนา ของโก้อ่ะ
แบบว่าพอเพลงขึ้นน้ำตาก็คลอเลยอะ  แต่ก็ยังกลั้นอยู่ แต่พอถึงท่อนที่ว่า
" เพราะว่าห่างเหลือนเกิน  เพราะฉันอยู่แสนไกล"
คือว่าร้องม่ายหยุดเลยอะ มันโดนมากๆเลย แล้วก็ม่ายคิดว่าจะร้องด้วยแต่สุดจะทนจิงๆๆ
 คือว่าฟังแล้วคิดถึงตั้ม มากๆๆเลย
แล้วพอเสร็จกิจกรรม พี่สีเค้าก็นัดไปประชุมกัน เลยเกือบ 12.00 อะ 
แล้วระหว่างนั้นตั้มโทรมาอ่ะ แต่ว่ายังคุยม่ายได้เลยอ่ะ
แล้วพอเลยเราก็โทรไปหาตั้มอ่ะ แล้วตั้มถามว่าเราปิดเครื่องทำไม
เราอย่างงงอ่ะ เพราะเรายังม่ายได้ปิดเครื่องเลยอ่ะ
แต่คิดว่าน่าจะม่ายมีสัญญาณ มากกว่า เพราะมันเป็นบ่อย
แต่เพราะม่ายได้อยู่บนห้อง(บนห้องสัญญาณเต็มเลย)
เมื่อวานตอนคุยกับตั้มฝันก็ร้องเหมือนกัน(อารามณ์ค้างจากเมื่อกี้ด้วย)
ฝันอยากให้ตั้มเข้าใจนะว่า ม่ายใช่ฝันม่ายอยากคุยด้วย
ม่ายใช่ม่ายคิดถึง แต่ว่ามาเข้าค่ายมันม่ายค่อยมีเวลาจิงๆ กว่าจะเลิกก็ 5 ทุ่ม เที่ยงคืนแล้ว
ม่ายได้ติดเพื่นจนลืมตัวเองนะ แล้วเมื่อวานเค้าพูดความในใจกันอ่ะ
จะให้เค้าเดินออกมาคุยได้อย่างไง
ตั้มเข้าใจฝันนะค่ะ  ตอนยนี้เค้าคิดถึงตัวเองมากจิงๆๆ อยากเจอตัวเองที่สุดเลยนะ
เค้ารักตัวเองมากนะ และจะเป็นตัวเองตลอดไป
" If  the world  has  million  people 
But  my  choice  has only  one   that  is  you  "
 
 
May 22

งานวันรับเพื่อนใหม่(ก็รับน้องนั้นแหละ)

งานวันรับเพื่อนใหม่(ก็รับน้องนั้นแหละ)
ตอนแรกก็คิดว่าจะไม่ไปหรอกนะแต่ว่าถ้าเราไม่ไปคงเสียดายแย่เลย
ก็มันสนุกมากๆเลยแหละแต่ก็โคตรเหนื่อยเลย
เราเรื่องความเหนื่อยก่อนแล้วกันคือว่ามันเหนื่อยตรงที่
มันม่ายได้นอนนี่แหละคือตื่น ตีห้า ของวันที่ ยี่สิบ
แล้วไปนอนอีกที่ เจ็ดโมงเช้าวันที่ ยี่สิบเอ็ดเลยอ่ะ
แบบว่าม่ายได้นอนทั้งวันเลย
แล้วกิจกรรมเยอะมากๆเลย มี concert ด้วยแบบว่า
นักร้องขึ้นเล่น ตอนตีสอง เล่นเสร็จ เกือบตีห้า
ม่ายมี concert ไหนที่เล่นดึกขนาดนี้เลย(หรือว่าเช้าว่ะ)
ที่มาก็ slotmachine  กับ flure
(เขียนอย่างนี้ป่าวม่ายแน่ใจอ่ะคือจะเขียนว่า ฟัวร์)
แล้วก็มี tu band แบบว่าอย่างมันอ่ะ
แล้วก็ได้เพื่อนเยอะดีอ่ะ  รายการเอ็ททีวีมาถ่ายตลอดงานเลย
จนเลยอ่ะ  พี่ๆก็ดีน่ารักดี เพื่อนๆก็โอนะ
นั่งจนเมื่อยก้นเลยอ่ะ  ข้าวก็โอดีนะ  กินได้
ได้ดูงิ้วธรรมศาสตร์ด้วยอ่ะโคตรสนุกเลย
พี่ๆเค้ามีความสามารถมากๆเลยอ่ะแบบว่าปลื้ม
สรุปการรับน้องครั้งนี้ให้คะแนนแบบเต็มร้อยเลย
ขอขอบคุณพี่ๆทุกคนนะค่ะที่คอยดูแลเป็นอย่างดี
โดยเฉพาะพี่ปิ่นที่เอายาพารามาให้เป็นโหลเลย
(หนูขอนิดเดียวเอง)แบบว่าพี่คงอยากให้หนูหายเร็วๆ
(ประมาณว่าจากโลกนี้)อิอิ  อย่างไงก็ขอคุณนะค่ะ
May 18

งานวันแรกพบ

เมื่อวันที่ 16 เราไปงานวันแรกพบมาที่ มหาวิทยาลัย ก็เจอเพื่อนๆเยอะดีนะ สนุกดี
รู้สึกว่าเพื่อนเป็นกันเอง ม่ายน่ากลัวอย่างที่เราคิดไว้อะ
กิจกรรมก็เยอะอะ(ส่วนใหญ่เต้นอย่างเดียวเลย)
แบบว่าอย่างเมื่อยเลยอะ พอเราขึ้นรถได้เราเนี่ยหลับยาวเลยอ่ะ
มาตื่นอีกทีก็เกือบถึงวังมะนาวแล้วอ่ะ
วันนั้นเราโคตรปวดท้องเลยอะ
ก็เพราะว่าเราม่ายได้กินอ่ะไรเลย
พอตอนเย็นกลับมากินข้าว ปวดจนเกือยเดิมไม่ได้เลย
ก่อนหน้านั้นวันที่ 15 เราไปโรงเรียนมา พร้อมๆ
พวกแกนั้นแหละ อย่างมันอะ (กินนะ)
ก็ดีนะเจอเพื่อนๆเยอะแยะเลย
อยากเจอพวกแกบ่อยๆจังเลยอ่ะ อยากคุยนานๆๆ
แต่ก็นะต่างคนต่างต้องแยกย้ายไปเรียน
ถึงคนๆหนึ่ง   เราก็ต้องขอโทดเธอเหมือนกันที่เราใจร้อนเกินไป
                เราขอบคุณที่เธอคอยช่วยเหลือเรา  เราก็ขอให้เธอโชคดีแล้วกันนะ
วันนี้เราเขียนแค่นี้ดีกว่านะ เพราะเราต้องไป big C อ่ะ
ไปซื้อของอ่ะเพราะพรุ่งนี้เราต้องไปค่ายที่ มธ แล้วอ่ะ
กว่าจะกลับบ้านก็วันจันทร์เลย
แล้วจะมาเล่าให้ฟังนะว่าเป็นอย่างไง
May 14

ขอบคุณนะ.....ความห่างไกล

ขอบคุณนะ.....ความห่างไกล
 
 
ขอบคุณระยะทาง ที่ทำให้เราต้องห่างไกล
ขอบใจเธอเหมือนกัน
ที่เธอเลือกจากฉันไปแสนไกล

* ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร
ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหว ที่มาทักทายใจ
ทำให้ฉันได้รู้ หากขาดเธอไป คงอยู่ไม่ไหว

** เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้ว่ารักเธอ เท่าไร
ความห่างไกลมันทำให้ฉัน คิดถึงเธอ
ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำ.....อยู่เสมอ

เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด
ความห่างไกลมันทำให้ฉัน คิดถึงเธอ
ยิ่งห่างเหินเท่าไรก็ยิ่งรู้ ว่าเป็นเธอ ที่ฉันรักหมดหัวใจ
วันนี้มาพบเธอ ด้วยใจที่เดินอย่างอ่อนล้า
ต้องการมาพบหน้า ต้องการจะบอกว่าพึ่งเข้าใจ

(ซ้ำ *,**)

มีคนเคยบอก ถ้าไม่สูญเสียบางอย่าง
ก็ยังไม่รู้คุณค่าสิ่งนั้น
เหมือนยังตัวฉัน ที่พึ่งรู้ว่าคืนวัน
ที่ผ่านมาว่าใครคือคนสำคัญ
May 12

ดีจัยกับเพื่อนๆด้วยนะ

วันนี้ปรายโทรมาบอกว่า ผลแอดออกแล้ว เราก็เลยออนเอ็มดู
ปรากฏว่าเพื่อนๆติดกันเพียบเลยอ่ะ ดีจัยด้วยๆๆๆ
เริ่มจากคนแรกเลยนะ
1.ปราย - วิดวะทั่วไป ม.ธรรมศาสตร์
2.ปิก - กายฯ(ปิกพิมพ์มาอย่างนี้)  จุฬา
3.แพรว - วิดยาสถิติ  มศว
4.ไกด์   กี้  - วิดวะ ไฟฟ้า  ลาดกระบัง
5.ฟลุ๊ค - วิดวะคอม  ลาดกระบัง
6. ซัน - ประมง  ลาดกระบัง
7.วอดา -  วิดวะ อุตสาหการ  ลาดกระบัง
8.เกรฟ  - วิดยาชีวะ   เกษตร
วันนี้ที่เรารู้ก็มีแค่นี้แหละ
แล้วก่อนหน้านี้ก็มี
9. ทราย - food sci พระนครเหนือ
10.บอล - พานิชนาวี
11.แอ้  - it บางมด
12. อุ  - สัตวะ  ศิลปากร
13. จูน - อุตสาหการ ศิลปากร
(ตอนนี้ย้ายมาเรียน food sci แล้วมั้ง)
14. พลอย - การโรงแรม  ศิลปากร
15. แต๊ก  -การโรงแรม   ราชฏัชสวนสุนันทา
16. ฝัน - วิดยาคอม  ม.ธรรมศาสตร์(ขอหน่อยนะ)
17. ตุล - วิดวะอุต  ม.ธรรมศาสตร์
18. บูล - วิดวะ tep ม.ธรรมศาสตร์
19.โบว์ - เภสัช  ม.รังสิต
20.กุ - วิดวะโยธา  บางมด
21.มด - พยาบาล  มหิดล
22 จุ้ย - พยาบาล มหิดล
แล้วอีกมากมายที่เราม่ายได้เขียน เพราะเราจำม่ายได้แล้ว
ขอให้ห้องเราติดยกห้อง  สาธุๆๆ
โชคดีนะเพื่อนๆๆๆ
    เพิ่มเติม(เพิ่งรู้มา + เพิ่งนึกออก)
23. นาค - รัฐศาสตร์  จุฬา
24. แอม - สัตวะฯ  ม.เกษตร
25. นิว - พยาบาล  รามาฯ
26.ยี้ - อักษรศาสตร์  ศิลปากร
27.นุ้ย  - สัตวะฯ  ม.เกษตร กำแพงแสน
28. นัท - ประมง  ม.แม่โจ้
29.ฟิล์ม - มนุษศาสตร์ ม.บูระพา
30.แนน - พยาบาล  ม.วลัยลักษณ์
31.แพท - it บางมด
32.กิ๊ฟ - it บางมด
(มันกะว่าเรียนจบแล้วจะแต่งงานด้วยกันเลยป่าวว่ะ
อยู่ด้วยกันตั้งแต่ ม.1จนเรียน มหาลัยเลย)
ส่วน นิค โบ กิ จิ๊บ เราม่ายรู้อ่ะ
โทดทีนะ
 
 
 
 
 
May 11

อยู่บ้านแล้ว

วันนี้วันที่ สิบเอ็ดแล้ว เรากลับบ้านมาตั้งแต่วันที่ เก้าแล้ว
วันนั้นเราเลิกเรียนตอน ห้าโมง
ก็เลยคิดว่าจะชวนตั้มไปกินข้าวเย็นด้วยกันเพราะวันนั้น
ตัวเองออกจากโรงเรียนตอนเย็น แต่ตัวเองม่ายโทรมา
ฝันก็เลยบอกเพื่อนตั้มว่าถ้าเจอตั้มแล้วให้โทรกลับมาด้วย
กว่าตัวเองจะโทรมาก็ ทุ่มกว่าๆแล้ว แล้วแม่จะมารับ
ตอนทุ่มครึ่งก็เลยอดกินข้าวเย็นกลับตั้มเลย
เราขนของออกจากหอ โคตรเยอะเลยอะ
กว่าจะกลับถึงบ้านก็ ห้าทุ่มกว่าๆแล้ว
ยังม่ายได้นอนหรอกนะนั่งจัดของเกือบๆตีสองกว่าจะได้นอน
แล้วก็มาจัดตอนเช้าต่ออีก ส่วนน้องฝ้าย
ก็ไปเข้าค่ายจริยธรรมที่โรงเรียนตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
ตอนนี้เป็นไงบ้างก็ม่ายรุ เมื่อวานเราไปตลาดมา
ไปหาของกินแล้วก็ไปหาอาม่ามา เรากินเสร็จแล้วก็หลับเลย
ตื่นมาอีกทีก็ สองทุ่มกว่าแล้วอ่ะ
อืมเกือบลืมเล่าไปเมื่อวานตั้มโทรมาตอน แปดโมงเช้า
แล้วเราม่ายได้รับหรอก เพราะเราไปนอนอยู่ห้องแม่อ่ะ
พอตอนเย็นตั้มโทรมาอีก พอดีเราเพิ่งขึ้นรถเลยอ่ะ
ก็เลยม่ายได้คุยอะไรมาก เมื่อวานนี้ขอโทดนะตัวเอง
เข้าใจฝันนะค่ะ
May 08

กลับบ้าน

พรุ่งนั้เรากลับบ้านแล้วอ่ะ เมื่อวานเราเพิ่งเข้าไปในเว็บ si อ่ะ
วันที่15นี้ เพื่อนๆนัดกันไปที่โรงเรียนตอนเที่ยง
ไปหาอาจารย์ แล้วตอนเย็นก็ไปกินหมูกระทะกันด้วย
อยากเจอเพื่นอๆจังเลยม่ยได้เจอกันมาตั้งนานแล้ว คิดถึงพวกแกจังเลย
ตั้งแต่วันที่ 15ไปเราม่ายค่อยว่างแล้วอ่ะ
ก็วันที่  16 เราต้องไปวันแรกพบที่ ม.ธ ท่าพระจันทร์
วันที่ 19-21 ก็ไปของ si พอกลับมา
วันที่24 เราต้องไปนอนที่ กรุงเทพมั้งเพราะวันที่25เราองไป
ที่ม.ธ. ตอน 8.30 เดียวจะไปม่ายทัน
ต้ส่วนวันที่ 25 - 5 เราก็ต้องไปเข้าค่ายที่ พัทยา
พอกลับมา เราก็ไปอยู่กับโบว์ที่หอแล้ว เพราาะหลังจากนั้นเราต้อง
ลงทะเบียนเรียน ปฐมนิเทศ  แล้วก็แนะนำมหาลัย พอหลังจากนั้นก็เปิดเทอม
ชีวิตโคตรยุ่งเลยอ่ะ แต่ก้น่าสนุกดีอ่ะ
กลับบ้านแล้วเราอาจจะม่ายได้อัปบ่อยๆนะ
ไว้เราจะมาเล่าให้ฟังแล้วกันนะ(ใครอยากรู้เรื่องแกอ่ะเนี่ย)
แต่อย่างไงเราก็จะมาเขียนให้อ่านนะจ้า
May 07

วันนี้.....เศร้าจัง

วันนี้ตัวเองเข้าโรงเรียนแล้วอ่ะ คิดถึงจังเลย
ส่วนเราวันพุธนี้ก็ต้องกลับบ้านแล้วอ่ะสงสัยจะไม่ค่อยเจอตั้มแล้วอ่ะม่ายดีเลย
ตั้มบอกว่าสิ้นเดือนนี้ ตั้มต้องไปแข่งดาบที่ รังสิตอ่ะ
แต่ตอนนั้นเราม่ายอยู่อ่ะ เราต้องไปเข้าค่ายที่พัทยาตั้งแต่วันที่ 25-5 มิ.ย.นี้อ่ะ
เสียดายอ่ะอดดูตัวเองแข่งเลยอ่ะ วันนี้ตอนเย็นตัวเองก็โทรมาด้วยแหละ
เมื่อไหร่น้าตัวเองจะใช้โทรศัพท์สักทีน้า กว่าจะได้คุยทีก็ต้องเสาร์ อาทิตย์
อยากเจอตัวเองเร็วๆจังเลย รู้มั้ยว่าสองอาทิดที่ผ่านมานี้เค้า HaPPy สุดๆเลยแหละ
แต่รู้สึกว่าอยู่กับตัวเองนี่กินเยอะเป็นพิเศษเลย แต่ดีนะ ยอมอ้วนเลย
อีกม่ายกี่วันเราก็ต้องมาอยู่กรุงเทพอีกแล้วก็ดีเหมือนกันคราวนั้ต้องลองใช้ชีวิตด้วยตัวเองสักที
เราจะเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมั้ยเนี่ย แล้วอีกอย่างนะ เรากลัวว่าเราจะเจอเพื่อนอย่างเดิมอีกอ่ะ
เราม่ายอยากเจอเพื่อนแบบนั้นเลย แต่อย่างน้อยเปิดเทอนนี้เราก็อยู๋กับเพื่อนรักเรา
ม่ายเป็นไรม่ายต้องกังวลเรื่องนี้มาก อิอิ
อีกสองอาทิดก็ต้องไปมหาลัยแล้วเรายังม่ายได้ซื้อ
มือถือเลย(คือตอนที่เรายังม่ายรู้ผลเอ็นแม่เค้าบอกว่าถ้าเราติดเค้าจะซื้อให้)
เราเลยรอให้ราคามันลงก่อนอ่ะ
กระเป๋ากับรองเท้าก็ยังม่ยได้ซื้อเลยด้วย
(เวงกำมั้ยเราใช่เงินเยอะจังว่ะ)
ตอนนี้เราอยากทำงานได้จังเลยเราอยากหาเงินได้ด้วยตัวเอง
จะได้ม่ายต้องทำให้พ่อ เเม่มาลำบากกับเรา
ถ้าเราได้ใช่ชีวิตด้วยตัวเองจะดีมากๆเลยแหละ
วันนั้นเราอยู่หอคนเดียวมันรู้สึกดีอ่ะ
ได้ลองใช้ชีวิตด้วยตัวเอง กินข้าวเอง ตื่นเอง ไปไหนมาไหนเอง
มันรู้สึกเป็นอิสระดีนะ เราชอบมากๆเลยแหละ แต่คงยากอ่ะ
 
May 05

ต่อจากเมื่อวาน

บางที่ความสุขไม่ใช่การที่เราต้องอยู่ด้วยกันทุกวัน
เห็นหน้ากันทุกวัน หรือกินข้าวด้วยกันทุกวัน
ความสุขที่แท้จิงอยู่ที่การเอาใจใส่ ซึ่งกันและกัน แค่โทรมาแล้วบอกว่าคิดถึงหรือ คำว่า"รักนะ"
อาจจะม่ายต้องพูดมันบ่อยหรอกเพียงแค่นี้ เราก็มีความสุขกับการรอคอยแล้ว
เมื่อก่อนเราอยากให้เค้ามาคอยดูแลเรา คอยโทรหา เวลาว่างก็อยากให้มาหาเรา
โดยบางทีเราก็ม่ายได้คิดถึงความรู้สึกของเค้าบาง
เค้าก็อยากมีเวลาอยู่กับครอบครัวเค้าบาง
เชื่อเรารึป่าวนะว่าตอนนี้ ตั้งแต่เราผ่านเรื่องราวต่างๆมามากมายนั้น
มันทำให้เราคิดอะไรได้หลายๆอย่างเลย 
จิงๆแล้วสิ่งที่เราอยากให้เค้าเป็นอย่างโน้น อย่างนี้
โดยม่ายใช่ตัวเค้าเลย แทนที่เราจะมีความสุข แต่ก็ป่าวเลย
 ให้เค้าเป็ฯอย่างที่ตัวเค้าเป็นนั้นแหละดีแล้ว
บางที่อะไรที่ม่ายได้ออกมาจากใจมันเหมือนเป็นการเสเเสร้งมากกว่า
(เหมือนกับที่เราเคยเจอมา)
ถ้าเราลองได้รับใครแล้ว เราควรเอาใจเค้ามาใส่ใจเราบาง
(บางสิ่งที่เราพูดไป บางอย่างเราก็ยังทำไม่ได้หรอกนะ)
คนเราคบกันม่ายใช่ที่หน้าตา นิสัย หรือฐานะ(สำหรับเรานะ)
ม่ายจำเป็ฯว่าต้องเป็ฯคนหน้าตาดี
ที่ใครๆรักใครๆหลง ม่ายจำเป็ฯต้องเป็นคนที่รวยล้นฟ้า มาจากไหน
เพียงแค่เค้ามาความจิงใจให้กับเราเท่านั้นก็เพียงพอแล้ว สำหรับความรักของเรา
ม่ายต้องมาหวานเหมือนใครๆ ม่ายต้องคอยบอกว่ารักเราทุกวัน เพียงแค่เรารู้ว่า
ม่ายว่าเราจะเป็นอย่างไง เค้าก็จะอยู๋ข้างเราตลอด  แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว

ความห่างไกลทำให้เรารักกันมากขึ้น

ขอเริ่มต้นเลยนะ จิงๆแล้วเราเริ่มมี idea ที่จะเขียนเรื่องนี้เพราะเราไปอ่านใน
สเปชของลูกชิ้นเพื่อนเราของเราเข้า
จิงๆแล้ว คำว่าความห่างไกลทำให้เรารักกันมากขึ้น
 มันจิงสำหรับบางคนนะ บางคนที่เราพูดถึงหมายถึงว่า
เราต้องรักเค้าจิงๆ ม่ายใช้สักแต่พูดคำว่ารัก เราขอเล่าจากประสบการณ์ของเราแล้วกันนะ
มันเริ่มจากเมื่อก่อน เราก็มีแฟนนี้แหละ(คงม่ายต้องบอกนะว่าเค้าเป็นใคร)
ไปโรงเรียนก็เจอกันทุกวัน เวลาเรียนก็เห็นหน้ากัน
เวลาเรียนพิเศษ เค้าก็เดินไปส่งเราทุกวัน แต่พอเวลาผ่านไป
ต่างคนก็ต่างมีที่เรียน เวลาที่เราจะเจอกันก็ม่ายเหมือนเมื่อก่อนนี้
เวลาเหล่านี้มันทำให้เราได้คิดอะไรมากมาย  
ได้รับรู้ในสิ่งที่เราม่ายเคยรู้มาก่อน  บางครั้งการรอคอยใครสักคนมันก็
ทำให้เรามีความทุกข์ที่ม่ายรู้ว่าตอนนี้เค้าเป็นอย่างไง
แต่ในทางกลับกัน เรากลับมีความสุขเมื่อได้รู้ว่าเรารอคอย ใคร เพื่ออะไร
รอคอยอย่างมีความหวัง ม่ายใช่สิ้นหวัง เวลาที่ผ่านไป
ทำให้เรารักเค้ามากขึ้นคิดถึงเค้ามากขึ้นด้วย
ต่อเลยนะจ้า
แล้วมันก้ทำให้เรารู้ว่าบางทีคนที่อยู่ใกล้ตัวเรา
เราอาจจะมองม่ายเห็นค่าของเค้าหรอก
แต่พอเวลาที่ต้องหากันกลับทำให้เรารู้ว่าเค้ามีค่ามากแค่ไหน
เรายอมรับนะว่าเมื่อก่อนเราเลือกที่จะเชื่อเพื่อนเรามากกว่า
คนที่เราเรียกเค้าว่าแฟน
แต่ถ้าถามเราตอนนี้แล้วเราเลือกที่จะเชื่อแฟนเรามากกว่า
ม่ายช่ายว่าเพื่อนเราไว้ใจม่ายได้(ตอนนี้เราก็เลือกที่จะไว้ใจใครม่ายกี่คนหรอก)
ถ้านับจากวันแรกที่คบกันจนถึงตอนนี้มันก็ผ่านมา 5 ปีแล้ว
เราเลือกที่จะเชื่อแฟนเพราะเราแน่ใจว่าเค้าต้องรู้ว่าเราเป็นคนอย่างไง
เค้าเลือกที่จะถามเราก่อนว่ารเองที่เค้ารู้มามันจิงรึป่าว
แต่เรากลับเลือกที่จะเชื่อเพื่อนมากกว่าจนทำให้เราเกือบเสีย
คนที่เรารักมากที่สุดไปนั้นคือเหตุผลหนึ่ง
ส่วนอีกเหตุผลก็อย่างที่เราบอกว่าตอนนี้มันผ่านมา 5 ปีแล้ว
เราคงคบกันไม่ได้นานขนาดนี้หรอกถ้าเค้าไม่จริงใจกับเรา
เค้าคือคนที่มีความจิงใจกับเราไม่เสเเสร้ง
เหมือนเพื่อนรักเราคนหนึ่ง(นามว่าลูกชิ้นลูกกลมๆๆ)
แกเป็นเพื่อนที่ไม่เคยเสเเสร้งกับเรา แกไม่เคยคบกับเราเพื่อผลประโยชน์ใดๆ
มีแต่จะคอยช่วยเหลือ ช่วยลุ้น ช่วยแดก(แดกดันหน่ะ)
เราเริ่มคบตั้มกับเริ่มคบแกพอๆกัน
เราม่ายรุหรอกว่าคนอื่นเค้าจะมองแก ตั้ม อย่างไง
อาจจะดีบ้างไม่ดีบ้าง มันก็เหมือนกับที่เค้ามองเรานั้นแหละ
แต่เรารู้นะว่าแก ตั้ม เป็นอย่างไง
สามปีที่อยู่ม.ปลายมามีเร่องต่างๆมากมายเข้ามาบางที
มันทำให้เราท้อ บางที่มีความสุข บางทีก็ร้องไห้
แต่มันก็ทำให้เราเข้าใจสังคมมากขึ้น
ขอบคุณแกนะโบว์ที่ทำให้เราได้เจอเพื่อนที่ดี(อย่าลอยนะแก อิอิ)
ที่คอยเป็นกำลังใจให้เราเสมอมา
ขอบคุณตั้มนะ ที่ทำให้ฝันเข้าใจอะไรหลายๆอย่างได้รู้จักรักที่แท้จิง
ฝันขอโทดนะที่ฝันเคยเลือกที่จะเชื่อเพื่อนมากกว่าตัวเอง
แต่ตอนนี้เค้าเลือกที่จะเชื่อตัวเองนะ ขอบคุณที่ม่ายทิ้งเค้าไปไหน
เวลาเค้ามีปัญหาก็มีตัวเองคอยรับฟังขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ
"รักตัวเองที่สุดเลยนะ"
"ส่วนแกนะโบว์ถ้าในบรรดาเพื่อนทั้งหมดที่เราเรียกว่าเพื่อน
เรารักแกที่สุดเลยนะเว้ย(ฟังดูอาจจะตอแหล แต่ขอบอกว่ามันเป็นเรื่องจิงนะ)"
เขิลลลลลล อ่ะ แล้วเจอกันนะ เพื่อนรัก แล้วก็ที่รักของเราด้วย  คิดถึงนะจ้า
 
 
May 01

หลังจากที่หายไปหลายวัน

อืม เราเรื่องไรก่อนดีอ่ะ เอาเป็นว่าคงม่ายพ้นเรื่อง........
อิอิ ก็เรื่องที่รักของเราไง(อิอิ เขิลอ่ะ)ก็อาทิดที่ผ่านมา
เจอกัน ศุกร์ เสาร์ อาทิด เลย
วันศุกร์ไปกินข้าวด้วยกัน วันเสาร์ก็กินข้าวอีก
แล้วเราก็ไป jj ไปช่วยแม่ขายของ
พอตอนเย็นเราก็ไปซื้อเสื้อ ของเราแล้วก็ของตั้มด้วย
พอวันอาทิด ก็ไปกินข้าวเช้าด้วยกัน(ชีวิตเรามีแต่กิน กับกิน ว่ามั้ย)
วันนั้นตั้มต้องกลับโรงเรียน แต่เช้าอ่ะ พอตอนเย็นเข้าก็โทรมา
ตอนแรกเราม่ายรู้หรอกว่าเบอร์ใครคือมันขึ้นต้นด้วย 02 อ่ะ
เราก็นึกว่าอยู่กรุงเทพฯ คิดถึงอ่ะ
(อยากให้ถึงวันศุกร์นี้เร็วๆจังเลย)
...............................
เมื่อวานเราไป central มา ตอนแรก
เราขอแม่ซื้อกระเป๋า kitty เราเลยโดนแม่ว่าเลย
แม่บอกว่าให้ใช่ให้มันเป็นผู้ใหญ่หน่อย แล้วแม่เค้าจะซื้อกระเป๋าอีกใบให้
โคตรดูดีอ่ะ ชอบๆ ตอนแรเราจะเอาสีขาว แต่มันหมด(เค้าทำอย่างละใบอ่ะ)
ก็เลยเลือกสี น้ำตาลแทน น่ารักอ่ะ แต่ซิปมันไม่ค่อยดี แม่เลยม่ายได้ซื้อมาอ่ะ
แม่บอกว่าดูไปก่อนก็ได้ เดี๋ยวแม่ซื้อให้ (อิอิ โคตรดีเลย แม่สุดที่รัก)
เราว่าเดี๋ยวใกล้เปิดเทอมจะชวนแม่ไปซ้อรองเท้าอ่ะ ให้แม่เลือกดีกว่า
(ดีกว่าเราเลือกเยอะ)
 
Lists